Lo más importante es la variedad, no la cantidad de productos. Para una tabla de embutidos casera, normalmente son suficientes entre cuatro y seis tipos de embutidos. Una composición más amplia para una celebración puede incluir ocho o más productos, siempre que cada uno aporte algo diferente. Repetir varios jamones similares o embutidos con un perfil de sabor prácticamente idéntico no hace que la tabla sea más variada, sino que la sobrecarga innecesariamente.
¿Qué embutidos elegir, cómo cortarlos y con qué servirlos? La siguiente guía te ayudará a preparar una tabla atractiva a la vista, cómoda para tus invitados y, sobre todo, equilibrada en sabores.
La forma más sencilla de preparar una tabla equilibrada es seguir determinadas categorías. En lugar de elegir los productos únicamente por su aspecto, conviene seleccionar uno o dos representantes de diferentes grupos.
El primer grupo lo forman los embutidos ahumados más suaves, como el jamón, el lomo de cerdo o el filete de pollo. Suelen ser más delicados, fáciles de servir y conocidos por la mayoría de los invitados. Constituyen una base segura para toda la composición.
El segundo grupo está formado por embutidos cortados en lonchas. Pueden estar picados finos, medianos o gruesos, cocidos, asados, ahumados o curados. Precisamente las diferencias en su proceso de elaboración hacen que dos embutidos de cerdo puedan tener un sabor completamente distinto.
La tercera categoría incluye productos más compactos y curados, como los kabanos o la salchicha de Cracovia. Aportan una textura más definida a la composición y son muy cómodos de comer sin necesidad de cubiertos.
El cuarto elemento debería ser un producto con un carácter más intenso. Puede ser un embutido con carne de vacuno, un producto aromatizado con enebro, panceta ahumada o cuello de cerdo ahumado. Sin embargo, conviene limitarse a uno o dos sabores fuertes para que no dominen al resto de ingredientes.
Como complemento de la tabla se puede añadir paté, manteca de cerdo con chicharrones u otro producto para untar en el pan. Este tipo de producto cambia la forma de degustar y hace que la tabla sea más variada y menos monótona.
Ha sido preparado especialmente para reuniones más grandes y tablas de embutidos. El set incluye, entre otros productos, diferentes embutidos, kabanos, jamones, panceta, cuello de cerdo ahumado y paté, para que no sea necesario elegir cada elemento por separado.
En la mayoría de las tablas de embutidos debería incluirse al menos un producto de sabor más suave. No todos los invitados disfrutan de productos muy especiados, grasos o con un ahumado intenso. El jamón o el lomo de cerdo son un excelente punto de partida, ya que combinan tanto con acompañamientos clásicos como con toques más modernos.
El jamón se corta mejor en lonchas lo más finas posible. No es necesario colocarlas completamente planas unas sobre otras. Quedan mucho más atractivas ligeramente enrolladas, dobladas por la mitad o colocadas formando una onda suelta. De esta manera es más fácil separar una porción individual y el producto ocupa más espacio en la tabla sin crear una capa pesada y compacta.
El lomo de cerdo puede cortarse en lonchas algo más gruesas que el jamón, especialmente cuando tiene una textura firme. Combina muy bien con mostaza francesa, rábano picante, setas marinadas o confitura de cebolla.
En la oferta de Wędliny z Jedliny, para esta parte de la composición se pueden elegir, entre otros, el Jamón Familiar, el Jamón Ahumado de la Ahumadora, el Jamón con Grasa y el Lomo de Cerdo de Chimenea. Los productos se diferencian por su forma y carácter, por lo que antes de comprar conviene comprobar su composición exacta y el método de elaboración.
Crearán una base clásica y equilibrada para la tabla de embutidos. Para una composición más rústica se puede elegir el Jamón con Grasa o el Jamón Ahumado de la Ahumadora.
Los embutidos no deben tratarse como una única categoría de sabor. No solo importa el tipo de carne, sino también el grado de picado, las especias utilizadas, el método de elaboración y la presencia de ingredientes añadidos como queso, ajo, carne de vacuno o enebro.
La salchicha de Cracovia tiene un picado grueso, una textura firme y queda muy bien en lonchas uniformes. Se puede cortar con antelación, ya que mantiene su forma y es fácil de coger de la tabla. Los embutidos de picado medio, como la swojska, la schabowa o la elaborada con ternera asada, es mejor cortarlos ligeramente en diagonal. Así la loncha queda más grande, muestra mejor el corte interior y resulta más fácil colocarla junto a los demás productos.
Nie warto wybierać trzech kiełbas o niemal takim samym smaku. Lepszy efekt da zestawienie jednej klasycznej kiełbasy wieprzowej, jednej bardziej zwartej lub suszonej oraz jednej z charakterystycznym dodatkiem.
Dobrym przykładem jest połączenie Kiełbasy Krakowskiej, Kiełbasy Pieczonej z Wołowiną i Kiełbasy Leśnej. Pierwsza wnosi zwartą, grubo rozdrobnioną strukturę, druga łączy mięso wieprzowe z wołowym, natomiast w składzie Kiełbasy Leśnej znajduje się jałowiec. Każda z nich pełni więc na desce inną funkcję.
Sprawdzą się w kompozycji, w której liczy się wyraźna różnica smaku i struktury.
Kabanosy są jednym z najbardziej praktycznych składników deski wędlin. Nie wymagają precyzyjnego krojenia, można podzielić je na krótsze odcinki, a goście z łatwością sięgają po nie bez używania widelczyków.
Najlepiej nie ciąć wszystkich kabanosów na identyczne kawałki. Część można pozostawić dłuższą, a część przełamać lub przeciąć na mniejsze porcje. Nieregularne ułożenie wygląda swobodniej i podkreśla biesiadny charakter deski.
Kabanosy warto umieszczać przy krawędzi albo układać w lekkie łuki pomiędzy miskami z dodatkami. Mogą również wypełnić wolną przestrzeń między większymi grupami wędlin. Nie należy jednak przykrywać nimi delikatnej szynki, ponieważ twardsze produkty utrudniają wtedy wygodne nabieranie cienkich plastrów.
Można wykorzystać jako chrupiący i wyrazisty element deski. W ofercie dostępne są również klasyczne kabanosy wędzone i pieczone.
Dobra deska potrzebuje jednego tłustszego, soczystego produktu. Najczęściej tę rolę pełni boczek albo karczek. Takie wyroby są bardziej sycące, dlatego nie trzeba podawać ich w dużej ilości. Kilka starannie ułożonych plastrów wystarczy, aby dodać kompozycji głębi.
Boczek powinien być pokrojony nieco grubiej niż szynka. Zbyt cienkie plastry mogą się sklejać i tracić strukturę. Karczek można pokroić w półplastry, szczególnie jeśli pełny plaster jest duży i trudno zjeść go w jednym lub dwóch kęsach.
Ciekawym przełamaniem klasycznej kompozycji jest Bekon w Miodzie. Słodkawy akcent dobrze współgra z musztardą, piklami i pieczywem na zakwasie. Nie powinien być jednak łączony z wieloma innymi słodkimi dodatkami. Przy takim produkcie lepiej zrezygnować z dużej ilości konfitur, suszonych owoców czy miodowych sosów.
Może pełnić funkcję charakterystycznego elementu całej deski. Do bardziej klasycznego zestawu lepiej pasować będzie Boczek z Wędzoka albo Karczek Wędzony.
Pasztetu nie należy kroić na bardzo cienkie plasterki i układać pod cięższymi produktami. Znacznie lepiej podać go w osobnej małej miseczce, kokilce albo na niewielkim talerzyku ustawionym na desce.
Do pasztetu potrzebny jest osobny nóż. Warto również umieścić obok kromki bagietki, grzanki lub niewielkie kawałki chleba. Dzięki temu goście nie muszą przenosić miękkiego produktu przez całą deskę.
Pasztet pieczony z czosnkiem niedźwiedzim dobrze pasuje do ogórków konserwowych, marynowanych grzybów, żurawiny oraz cebulowej konfitury. Dodatki powinny być jednak podawane oszczędnie, aby nie przykryły smaku samego wyrobu.
Wprowadza na deskę inną konsystencję niż szynki, kiełbasy i kabanosy. Jest również jednym z elementów Boxu Domowych Wędlin oraz Boxu Wędlin Na Imprezę.
Ilość zależy przede wszystkim od charakteru spotkania. Jeżeli deska jest jedną z kilku przekąsek, można przyjąć około 80–120 gramów wędlin na osobę. Gdy stanowi główny poczęstunek podczas wieczornego spotkania, bezpieczniej jest przygotować około 150–200 gramów na gościa.
Trzeba uwzględnić także pozostałe elementy menu. Obecność serów, sałatek, pieczywa, ciepłych przekąsek i deseru znacząco zmniejsza ilość potrzebnego mięsa. Z kolei na spotkaniu, podczas którego deska jest jedynym konkretnym jedzeniem, zbyt mała porcja szybko stanie się widoczna.
Lepiej nie wykładać wszystkiego od razu. Część wędlin może pozostać w lodówce i zostać dołożona w trakcie spotkania. Pozwala to zachować lepszy wygląd produktów oraz ograniczyć ilość jedzenia pozostającego przez długi czas w temperaturze pokojowej.
Układanie najlepiej rozpocząć od największych elementów. Na desce najpierw powinny pojawić się miseczki z musztardą, piklami, oliwkami albo smarowidłami. Następnie układa się większe grupy szynki, schabu i kiełbas. Dopiero na końcu warto wykorzystać kabanosy, pieczywo oraz drobne dodatki do wypełnienia pustych przestrzeni.
Nie trzeba dążyć do idealnej symetrii. Deska wygląda naturalniej, gdy produkty układają się w nieregularne grupy. Każdy rodzaj wędliny powinien jednak zajmować własne miejsce. Mieszanie wszystkich plasterków utrudnia rozpoznanie produktów i może być problemem dla osób unikających określonych składników.
Wędlin nie należy układać w wysokie stosy. Gość powinien móc sięgnąć po plaster bez przesuwania pozostałych elementów. Cienką szynkę można złożyć w luźne fale, kiełbasę ułożyć wachlarzowo, a kabanosy rozmieścić w kilku krótszych pasmach.
Kolorystykę deski poprawią ogórki, rzodkiewki, pomidorki, świeże zioła, marynowana papryka albo ciemne pieczywo. Dekoracje powinny być jadalne i funkcjonalne. Gałązki ziół mogą podkreślać charakter kompozycji, ale nie powinny przykrywać produktów.
Gotowy zestaw jest praktycznym rozwiązaniem, gdy deska ma być przygotowana dla większej liczby osób albo gdy trudno samodzielnie ocenić, które produkty będą do siebie pasowały. Box Domowych Wędlin zawiera kiełbasy, kabanosy, frankfurterki, pasztet, boczek, szynkę oraz schab. Jest więc szeroką bazą zarówno do codziennych posiłków, jak i rodzinnego spotkania.
Box Wędlin Na Imprezę jest bardziej rozbudowany i został pomyślany jako zestaw do większego poczęstunku. W jego skład wchodzą między innymi szynki, karczek, boczek, kilka rodzajów kiełbas, kabanosy i pasztet.
Osoby mające konkretne preferencje mogą skorzystać z Boxu Indywidualnego i samodzielnie dobrać zawartość. Takie rozwiązanie sprawdza się wtedy, gdy goście szczególnie lubią określone wyroby albo gdy na desce mają znaleźć się wyłącznie produkty o konkretnym profilu smakowym. Możliwość wyboru gotowego zestawu lub własnej kompozycji jest dostępna w kategorii boxów Wędliny z Jedliny.
Pierwszym błędem jest wybieranie wyłącznie produktów jednego rodzaju. Pięć podobnych kiełbas nie stworzy bardziej interesującej kompozycji niż trzy dobrze zróżnicowane wyroby.
Drugim problemem jest krojenie wszystkich wędlin w taki sam sposób. Delikatna szynka wymaga cienkich plastrów, zwarta kiełbasa może być pokrojona grubiej, a kabanosy najlepiej podzielić na wygodne odcinki.
Trzeci błąd to nadmiar dekoracji. Deska ma przede wszystkim ułatwiać jedzenie. Duża ilość ziół, rozsypanych przypraw lub niejadalnych ozdób utrudnia sięganie po produkty i zajmuje miejsce potrzebne na pieczywo oraz dodatki.
Czwartym błędem jest wyłożenie wszystkich zapasów na początku spotkania. Lepiej przygotować mniejszą, uporządkowaną porcję i uzupełniać deskę w razie potrzeby.
Ostatni problem to brak kontrastu. Tłuste wędliny potrzebują kwaśnych dodatków, produkty delikatne powinny sąsiadować z bardziej wyrazistymi, a miękkie wyroby warto zestawiać z kabanosami, pieczywem lub chrupiącymi warzywami.
Najlepsza deska nie musi zawierać kilkunastu produktów. Znacznie ważniejsze jest odpowiednie zestawienie smaków i konsystencji.
Gotowe boxy wędlin ułatwiają skompletowanie większej deski, natomiast możliwość indywidualnego doboru produktów pozwala dopasować zestaw do konkretnej okazji.
Weronika
